O Nas

Cen­trum Inte­gra­cji Spo­łecz­nej (CIS) zosta­ło utwo­rzo­ne w opar­ciu o prze­pi­sy usta­wy z dnia 13 czerw­ca 2003 r. o zatrud­nie­niu socjal­nym (Dz. U. z 2011 r. nr 43, poz. 225, nr 205, poz. 1211), przez orga­ni­za­cje Cari­tas Die­ce­zji Sie­dlec­kiej i Soli­dar­ność Oddział w Sie­dl­cach, a tak­że dzię­ki pomo­cy ludzi dobrej woli. Pomysł został szcze­gó­ło­wo opra­co­wa­ny we współ­pra­cy z Miej­skim Ośrod­kiem Pomo­cy Spo­łecz­nej w Sie­dl­cach oraz Powia­to­wym Urzę­dem Pra­cy. Sta­tus CIS otrzy­ma­ło 23 sierp­nia 2005 roku z rąk Woje­wo­dy Mazo­wiec­kie­go, jako pierw­sza tego typu jed­nost­ka w woje­wódz­twie. CIS nie ma oso­bo­wo­ści praw­nej i funk­cjo­nu­je jako jed­nost­ka wyod­ręb­nio­na orga­ni­za­cyj­nie i finan­so­wo z orga­ni­za­cji, któ­ra ją utwo­rzy­ła tj. Cari­tas Die­ce­zji Sie­dlec­kiej.

Cen­trum – jako pod­miot eko­no­mii spo­łecz­nej, pro­wa­dzi dzia­łal­ność z zakre­su rein­te­gra­cji spo­łecz­nej i zawo­do­wej, przy czym nad­rzęd­ność celów spo­łecz­nych jest reali­zo­wa­na eko­no­micz­ny­mi meto­da­mi (Cen­trum pro­wa­dzi dzia­łal­ność wytwór­czą, han­dlo­wą i usłu­go­wą; dzia­łal­ność ta nie jest dzia­łal­no­ścią gospo­dar­czą w rozu­mie­niu prze­pi­sów usta­wy z dnia 2 lip­ca 2004 r. o swo­bo­dzie dzia­łal­no­ści gospo­dar­czej (Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 i nr 239, poz. 1593) i może być pro­wa­dzo­na jako sta­tu­to­wa dzia­łal­ność odpłat­na pożyt­ku publicz­ne­go w rozu­mie­niu prze­pi­sów o dzia­łal­no­ści pożyt­ku publicz­ne­go i o wolon­ta­ria­cie. Zob. art. 9 usta­wy o zatrud­nie­niu socjal­nym). Nie jest to gospo­dar­ka wiel­kich gaba­ry­tów i ambi­cji, ale dzia­łal­ność w ska­li mikro, lokal­nie zako­rze­nio­na i podej­mo­wa­na z myślą o zagro­żo­nych wyklu­cze­niem spo­łecz­nym, a więc dla tych i z tymi, któ­rzy o rów­no­ści szans – nawet jeże­li sły­sze­li, mogą jedy­nie poma­rzyć; wresz­cie – to od daw­na poszu­ki­wa­ne w dotych­cza­so­wych pro­gra­mach poli­ty­ki spo­łecz­nej bra­ku­ją­ce ogni­wo do sku­tecz­nej rein­te­gra­cji spo­łecz­no-zawo­do­wej, pole­ga­ją­cej na dobro­wol­no­ści uczest­nic­twa, zamiast restryk­cji zwią­za­nych z przy­mu­sem akty­wi­za­cyj­nym.

Utrzy­mu­ją­ca się, trud­na sytu­acja eko­no­micz­na spra­wia, że nadal przy­by­wa osób i rodzin żyją­cych na skra­ju bie­dy. Wpły­wa to nie­ko­rzyst­nie na ogól­ny stan zdro­wia tych ludzi – powo­du­je powsta­wa­nie i nara­sta­nie zagro­żeń zwią­za­nych z pato­lo­gia­mi spo­łecz­ny­mi i wyklu­cze­niem.

Jako że nie­do­sta­tek jest pod­sta­wo­wą prze­szko­dą na dro­dze do inte­gra­cji spo­łecz­nej – wyłą­cza z uczest­nic­twa w kul­tu­rze, ogra­ni­cza kon­tak­ty, izo­lu­je ludzi w enkla­wach bie­dy – w for­mie skraj­nej zawę­ża świat do pod­sta­wo­wych czyn­no­ści zatem, pod­sta­wo­wą kwe­stią dla nas, jest przede wszyst­kim danie im i ich rodzi­nom szan­sy uzy­ska­nia nie­za­leż­no­ści eko­no­micz­nej, wyj­ścia z bie­dy i poko­na­nia barier spo­łecz­nych. Nie­moż­li­we, sta­ło się moż­li­we począt­ko­wo poprzez zatrud­nie­nie socjal­ne w Cen­trum, a w per­spek­ty­wie – na otwar­tym ryn­ku pra­cy.

W latach 200620156-o, 12-sto, a w szcze­gól­nie trud­nych przy­pad­kach 18-sto mie­sięcz­nych edy­cjach Indy­wi­du­al­ne­go Pro­gra­mu Zatrud­nie­nia Socjal­ne­go (śred­nio) wzię­ło udział 60 uczest­ni­ków. Od 2005 do 2015 roku w pro­gra­mie uczest­ni­czy­ło ponad 661 osób.

Tyl­ko w latach 20132015 w Pro­gra­mie wzię­ło udział 257 uczest­ni­ków z cze­go zakoń­czy­ło 138 osób; 126 z nich uzy­ska­ło zatrud­nie­nie (tj. 91,30%) w tym, 17 osób sko­rzy­sta­ło z zatrud­nie­nia wspie­ra­ne­go (patrz, nasza ofer­ta dla pra­co­daw­ców), 42 oso­by zaprze­sta­ły reali­za­cji pro­gra­mu z przy­czyn obiek­tyw­nych, a 77 kon­ty­nu­owa­ło, bądź kon­ty­nu­uje pro­gram w kolej­nym, 2016 roku.

Zarów­no Dobre Prak­ty­ki, jak i nasze oso­bi­ste doświad­cze­nie wska­zu­ją, że CIS daje nie tyl­ko szan­sę na kre­owa­nie nowej, sku­tecz­niej­szej poli­ty­ki spo­łecz­nej wzglę­dem grup szcze­gól­ne­go ryzy­ka, ogra­ni­cze­nia mar­gi­na­li­za­cji spo­łecz­nej, ale nie sta­no­wi też zagro­że­nia dla gospo­dar­ki pry­wat­nej, a wręcz prze­ciw­nie – może być jej dopeł­nie­niem, sta­no­wią­cym klucz do wzro­stu oszczęd­no­ści i kon­ku­ren­cyj­no­ści fir­my.

Dzia­łal­ność CIS w sfe­rze eko­no­mii spo­łecz­nej, to tak­że szan­sa na zrów­no­wa­żo­ny roz­wój spo­łecz­no­ści lokal­nej i two­rze­nie spo­łe­czeń­stwa oby­wa­tel­skie­go.
Moc­ny­mi atu­ta­mi roz­wo­jo­wych funk­cji eko­no­mii spo­łecz­nej jest to, że w krót­kim cza­sie two­rzy miej­sca pra­cy te zaś, two­rzą dodat­ko­wą war­tość lub powo­du­ją oszczęd­no­ści wydat­ków publicz­nych, w śred­nim okre­sie wpro­wa­dza­ją roz­wią­za­nia, któ­re pro­wa­dzą do refor­mo­wa­nia tra­dy­cyj­ne­go pań­stwa opie­kuń­cze­go, w dłu­gim okre­sie kreu­je i spo­żyt­ko­wu­je kapi­tał spo­łecz­ny.

Reali­zo­wa­ne w CIS pro­gra­my znacz­nie przy­śpie­sza­ją zarów­no poczu­cie samo­dziel­no­ści ich uczest­ni­ków wyklu­cza­jąc posta­wę wycią­gnię­tej ręki”, jak i posta­wę cał­ko­wi­te­go uza­leż­nie­nia samej jed­nost­ki od pre­fe­ren­cji publicz­nych i pry­wat­nych dona­to­rów na rzecz podej­mo­wa­nia prób bycia suwe­ren­nym pod­mio­tem, zdol­nym do podej­mo­wa­nia dzia­łań w sfe­rze publicz­nej, zgod­nych ze swą misją.

Nie­wąt­pli­wie, klu­czo­we zna­cze­nie ma dzi­siaj dla nas kon­se­kwent­ne pie­lę­gno­wa­nie dotych­cza­so­we­go i uru­cha­mia­nie nowe­go, wie­lo­pod­mio­to­we­go i mię­dzy­sek­to­ro­we­go dia­lo­gu i two­rze­nie prze­strze­ni oraz infra­struk­tu­ry takie­go dia­lo­gu.
Dzia­ła­nia te, pozwa­la­ją na włą­cza­nie nasze­go pod­mio­tu, tak­że w pro­jek­to­wa­nie i pro­wa­dze­nie poli­ty­ki publicz­nej w róż­nych obsza­rach.

Kon­se­kwent­ne roz­wi­ja­nie przez Cen­trum tego rodza­ju insty­tu­cjo­nal­nej zdol­no­ści, sta­je się klu­czo­we dla pobu­dza­nia przed­się­bior­czo­ści w mie­ście i roz­wią­zy­wa­nia trud­nych pro­ble­mów spo­łecz­nych i roz­wo­ju lokal­ne­go z zacho­wa­niem soli­dar­no­ści i spój­no­ści spo­łecz­nej, jako nie­zbęd­nych czyn­ni­ków zrów­no­wa­żo­ne­go roz­wo­ju.
Otwie­ra też per­spek­ty­wę for­mo­wa­nia róż­nych form part­ner­stwa dla roz­wo­ju, włą­cza­ją­cych Cen­trum w szcze­gól­no­ści w kom­plek­so­we sys­te­my dostar­cza­nia dóbr w tym, klu­czo­wych usług spo­łecz­nych i publicz­nych z któ­ry­mi sek­tor publicz­ny sobie nie radzi (dłu­go­trwa­łe bez­ro­bo­cie, wyklu­cze­nie i zagro­że­nie wyklu­cze­niem spo­łecz­nym), a sek­tor pry­wat­ny nie jest zain­te­re­so­wa­ny, bo nie gene­ru­ją trwa­łe­go zysku.

Otwar­tość i empa­tia pra­cow­ni­ków Cen­trum, pozwa­la zna­leźć w nim war­to­ścio­we­go part­ne­ra w roz­wią­zy­wa­niu pro­ble­mów spo­łecz­nych w regio­nie i budo­wa­nia spo­łe­czeń­stwa oby­wa­tel­skie­go, opar­te­go na wza­jem­nej soli­dar­no­ści spo­łecz­nej.

Zapra­sza­my na naszą stro­nę inter­ne­to­wą oraz do ośrod­ka, by szcze­gó­ło­wo zapo­znać się z pro­wa­dzo­ną dzia­łal­no­ścią. Chęt­nie odpo­wie­my na każ­de Pań­stwa pyta­nia.
Mimo insty­tu­cjo­nal­ne­go wspar­cia na roz­po­czę­cie dzia­łal­no­ści (10 lat temu) oraz pro­wa­dze­nia rein­te­gra­cji zawo­do­wej uczest­ni­ków eko­no­micz­ny­mi meto­da­mi – nie jeste­śmy samo­wy­star­czal­ni. Kosz­ty takich pro­gra­mów są napraw­dę nie­ma­łe, zwłasz­cza w zakre­sie rein­te­gra­cji zawo­do­wej. Przy­go­to­wa­nie uczest­ni­ków do samo­dziel­ne­go świad­cze­nia pra­cy wyma­ga bowiem odpo­wied­niej infra­struk­tu­ry – nowo­cze­snych maszyn i urzą­dzeń, któ­re dzi­siaj są stan­dar­dem na otwar­tym ryn­ku pra­cy. Wypra­co­wa­ne w Cen­trum środ­ki są nie­wy­star­cza­ją­ce, aby nadą­żyć za nowo­cze­sny­mi tech­no­lo­gia­mi oraz by zaspo­ko­ić wszyst­kie potrze­by zwią­za­ne (cho­ciaż­by) z koniecz­ny­mi remon­ta­mi. Nie sku­pia­my się na dota­cjach; ocze­ku­je­my wię­cej sta­łych zle­ceń dla naszych sek­cji zawo­do­wych…

Liczy­my na wspar­cie i zaan­ga­żo­wa­nie wie­lu insty­tu­cji i osób, któ­rym na ser­cu leży eko­no­mia spo­łecz­na i pomoc spo­łecz­na. Pra­gnie­my, by nasze Cen­trum sta­no­wi­ło nie tyl­ko bez­piecz­ny punkt na dro­dze, dają­cy szan­sę uchwy­ce­nia pomyśl­ne­go wia­tru” oso­bom mają­cym dłu­go­trwa­łe pro­ble­my na ryn­ku pra­cy, ale tak­że przy­go­to­wać przy­szłych pra­cow­ni­ków do solid­ne­go i samo­dziel­ne­go świad­cze­nia pra­cy pod kon­kret­ne potrze­by pra­co­daw­ców.

Zachę­ca­my do wspar­cia naszych dzia­łań na rzecz rein­te­gra­cji spo­łecz­no-zawo­do­wej miesz­kań­ców mia­sta i regio­nu sie­dlec­kie­go. Liczy­my na pomoc w prak­tycz­nym two­rze­niu przez nas dłu­go­fa­lo­we­go, zin­te­gro­wa­ne­go pro­gra­mu akty­wi­za­cji poprzez pra­cę na warsz­ta­tach akty­wi­za­cji zawo­do­wej, spo­łecz­nej oraz przez wszech­stron­ne doradz­two; wszyst­ko po to, aby w spo­sób kom­plek­so­wy i pro­fe­sjo­nal­ny pro­wa­dzić do samo­dziel­ne­go powro­tu uczest­ni­ków na rynek pra­cy.

Dla kogo CIS?

CIS adre­su­je swo­je dzia­ła­nia do osób wska­za­nych w art. 1 ust. 2 Usta­wy o Zatrud­nie­niu Socjal­nym, zagro­żo­nych wyklu­cze­niem spo­łecz­nym tj.

  • dłu­go­trwa­le bez­ro­bot­nych (oso­ba pozo­sta­ją­ca w reje­strze PUP powy­żej 12 mie­się­cy łącz­nie w okre­sie ostat­nich 2 lat),
  • któ­re pod­le­ga­ją wyklu­cze­niu spo­łecz­ne­mu lub są zagro­żo­ne wyklu­cze­niem spo­łecz­nym,
  • oso­by, któ­re ze wzglę­du na swo­ją trud­ną sytu­ację życio­wą nie są w sta­nie wła­snym sta­ra­niem zaspo­ko­ić swo­ich pod­sta­wo­wych potrzeb życio­wych,
  • znaj­du­ją się w sytu­acji powo­du­ją­cej ubó­stwo i unie­moż­li­wia­ją­cej lub ogra­ni­cza­ją­cej uczest­nic­two w życiu zawo­do­wym, spo­łecz­nym i rodzin­nym.


Mię­dzy CIS, a uczest­ni­ka­mi zajęć w CIS nie ma sto­sun­ku pra­cy. Uczest­ni­cy CIS mają sta­tus osób bez­ro­bot­nych, a od CIS otrzy­mu­ją świad­cze­nie inte­gra­cyj­ne w wyso­ko­ści zasił­ku dla bez­ro­bot­nych.

Dla­cze­go CIS?

Reali­za­cja pro­gra­mu zatrud­nie­nia socjal­ne­go prze­bie­ga wie­lo­płasz­czy­zno­wo i zapew­nia:

  • usa­mo­dziel­nie­nie osób dotknię­tych dys­funk­cja­mi, zagro­żo­nych lub pod­le­ga­ją­cych wyklu­cze­niu spo­łecz­ne­mu poprzez edu­ka­cję zawo­do­wą i spo­łecz­ną w celu osią­gnię­cia, wła­snym sta­ra­niem, samo­dziel­no­ści eko­no­micz­nej, roz­bu­dze­nia aspi­ra­cji do pod­no­sze­nia wła­snych kwa­li­fi­ka­cji zawo­do­wych;
  • pro­wa­dze­nie sze­ro­ko rozu­mia­nej pro­fi­lak­ty­ki spo­łecz­nej poprzez odbu­do­wy­wa­nie znisz­czo­nych wię­zi, powrót do norm powszech­nie uży­wa­nych w rodzi­nie, gru­pie, spo­łe­czeń­stwie,
  • stwo­rze­nie insty­tu­cjo­nal­nych mecha­ni­zmów, umoż­li­wia­ją­cych zatrud­nie­nie i zwią­za­ną z tym readap­ta­cję zawo­do­wą i inte­gra­cję spo­łecz­ną dla tych osób, któ­re nie są w sta­nie wyka­zać wyma­ga­nej pro­duk­tyw­no­ści, co znacz­nie ogra­ni­cza moż­li­wo­ści zatrud­nie­nia
    na otwar­tym ryn­ku pra­cy. Pełen zakres usług świad­czo­nych pod­czas edy­cji zatrud­nie­nia socjal­ne­go obej­mu­je sze­reg zajęć tema­tycz­nie dosto­so­wa­nych do potrzeb gru­py.
  • pomoc w uzy­ska­niu zatrud­nie­nia, poprzez porad­nic­two i pośred­nic­two pra­cy.

O ile zaję­cia reali­zo­wa­ne w ramach rein­te­gra­cji zawo­do­wej obej­mu­ją względ­nie sta­ły zakres tema­tycz­ny, przy­sto­so­wu­ją­cy uczest­ni­ka do pod­ję­cia zatrud­nie­nia w okre­ślo­nym zawodzie,o tyle zaję­cia rein­te­gra­cji spo­łecz­nej mają czę­sto zin­dy­wi­du­ali­zo­wa­ny cha­rak­ter i oprócz szko­leń ogól­nych – kształ­tu­ją­cych okre­ślo­ne posta­wy, zawie­ra­ją zagad­nie­nia szcze­gól­nie waż­ne dla poszcze­gól­nych uczest­ni­ków lub grup uczest­ni­ków (np. gru­py tera­peu­tycz­ne, gru­py samo­po­mo­co­we, gru­py wspar­cia). Plan rocz­ne­go, a w szcze­gól­nie trud­nych przy­pad­kach pół­to­ra rocz­ne­go szko­le­nia zawo­do­we­go naj­czę­ściej obej­mu­je teo­re­tycz­ną i prak­tycz­ną naukę zawo­du nato­miast rein­te­gra­cja spo­łecz­na, to przede wszyst­kim warsz­ta­ty moty­wa­cyj­ne, warsz­ta­ty tera­peu­tycz­ne i gru­py wspar­cia dosto­so­wa­ne do indy­wi­du­al­nych potrzeb uczest­ni­ków.

Opra­co­wa­ła: Danu­ta Skwier­czyń­ska
koor­dy­na­tor akty­wi­za­cji zawo­do­wej

Zachę­cam do zapo­zna­nia się pre­zen­ta­cją 10 lat dzia­ła­nia Cen­trum Inte­gra­cji Spo­łecz­nej w Sie­dl­cach.

Otwórz pre­zen­ta­cję w nowej zakład­ce